Baharın Cıvıltısı Sınıfta

Mavi, şen şakrak bir sabahla uyandı. Pencerelerinden baharın ilk cıvıltıları sızıyordu ve her yer ışıl ışıldı. Okulda bugün çok özel bir gündü: Sınıfı, yepyeni bahar süsleriyle donatılacaktı! Mavi'nin içi kıpır kıpırdı, çünkü hem arkadaşlarıyla oynamayı hem de rengarenk şeyler yapmayı çok seviyordu. Öğretmeni, onlardan kağıttan rengarenk çiçekler yapmalarını istemişti.

Mavi makası eline aldığında, rengarenk kağıtlar sanki biraz dans ediyordu ve kesmesi ilk başta biraz zordu. Kendi yaptığı papatya, tam istediği gibi yuvarlak olmuyordu, biraz yamuk yumuk duruyordu. Tam o sırada yanına en yakın arkadaşı Fındık geldi. "Mavi, ne yapıyorsun? Çok güzel çiçekler oluyor!" dedi neşeyle. Fındık'ın elinde parlak sarı bir kağıt vardı, Mavi'ye yardım etmek istiyordu.

Fındık, Mavi'ye makasın sihirli hareketlerini gösterdi. Kağıdı nasıl tutması gerektiğini, yavaşça nasıl kesmesi gerektiğini anlattı. Mavi dikkatle dinledi ve tekrar denedi. Bu sefer kağıt daha uslu durdu ve Mavi harika, pırıl pırıl bir çiçek kesti! Yanlarına gelen Ada da, Mavi'nin çiçeğine konacak minik, pırpır bir kelebek çizdi. Mavi de Fındık'ın hazırladığı minik ponponları çiçeklerin ortasına yapıştırmasına yardım etti. Hep birlikte çalışınca her şey ne kadar kolay ve eğlenceli oluyordu!

Kısa bir süre içinde sınıf, rengarenk çiçeklerin, pırpır kelebeklerin ve parıldayan yeşil yaprakların neşeli dansıyla doldu taştı. Herkes kendi emeğiyle bambaşka güzellikler yaratmıştı. Mavi, kendi yaptığı çiçeğe gururla baktı; azıcık zorlansa da sonunda ne kadar güzel olduğunu görmek onu çok mutlu etmişti. Güneş camdan içeriye gülümsüyordu, sanki onların bu bahar şölenini kutluyordu.

O akşam Mavi, sıcacık yatağında uykuya dalarken, sınıfının ne kadar cıvıl cıvıl göründüğünü düşündü. Arkadaşlarıyla birlikte çabalayarak, birbirlerine yardım ederek harika şeyler başarmışlardı. Yarın okula gitmek için sabırsızlanıyordu, çünkü biliyordu ki el ele verdiklerinde her zaman daha nice güzel ve neşeli maceralar onları bekliyordu.

Sabah olduğunda Mavi'nin gözleri yine ışıl ışıldı. Dün sınıfa yaptıkları rengarenk süsler aklına geldi. Acaba öğretmenleri bugün ne yapacaklardı? Okula giderken yanına en sevdiği, minik, peluş ayıcığı Pamuk'u da aldı. Pamuk'u arabasına oturtup emniyet kemerini bağladı. Yolda giderken pencereden dışarıyı izledi. Ağaçlar yeşermiş, çiçekler açmıştı. "Pamuk," dedi Mavi, "bugün de çok güzel bir gün olacak bence."

Okulun kapısından girer girmez, dün yaptıkları süslerin hala ne kadar neşeli göründüğünü gördü. Sınıf arkadaşları da gelmeye başlamıştı. Fındık, elinde küçük bir kutuyla yanına geldi. "Mavi, bak ne getirdim!" dedi heyecanla. Kutuyu açtığında Mavi'nin gözleri parladı. İçinde minik, renkli taşlar vardı. "Bunlarla ne yapacağız?" diye sordu Mavi merakla. Fındık gülümsedi, "Öğretmenimiz dedi ki, bu taşlarla minik bir bahçe yapacağız. Herkes kendi köşesine bir tane." Mavi, Pamuk'u da yanına oturtup taşları incelemeye başladı. Hangi taşı nereye koyacağını düşünüyordu. Çok tatlı bir fikir gelmişti aklına.

Mavi, elindeki renkli taşları birer birer kutudan çıkarıp yere dikkatlice dizmeye başladı. Kırmızı bir taşla başladı, sonra yanına minicik mavi bir taş koydu. Fındık da kendi taşlarını hazırlıyordu. Öğretmenleri, her birinin kendi köşesine küçük, hayali bir bahçe yapacağını söylemişti. Mavi, Pamuk'u da yanına oturtmuştu ki o da bahçeyi izleyebilsin diye.

Birden Fındık'ın elinden parlak, sarı bir taş kaydı ve yere yuvarlandı. Mavi, "Eyvah!" diye seslendi ve hemen eğilip taşı aldı. Taşı Fındık'a uzatırken gülümsedi. "Dikkatli ol, yoksa bahçemiz kaçar!" dedi şakayla karışık. Fındık da güldü ve taşı özenle yerine koydu. Birlikte çalışmak, birbirlerine yardım etmek ne kadar güzeldi.

Diğer arkadaşları da kendi küçük bahçelerini kurmaya başlamışlardı. Kimisi parmak boyasıyla toprağı çiziyordu, kimisi de küçük dallarla ağaç yapıyordu. Mavi, kendi bahçesine en sevdiği mor rengi de ekledi. Parlak taşlar güneş ışığında adeta parıldıyordu. Mavi, kendi bahçesinin çok sevimli olacağını düşünüyordu. Pamuk da sanki bahçeyi çok beğenmiş gibi sessizce izliyordu. Gözlerini kapatıp dinlendiğinde, sınıfın içinde tatlı bir telaş ve mutluluk vardı. Hepsi yeni bir şeyler yapmanın heyecanını yaşıyordu.