Lulu'nun Kıkır-Baloncuk Teknesi

Lulu, rengarenk mercanların arasında yaşayan meraklı bir balıktı. En sevdiği şey, yeni şeyler keşfetmek ve komik icatlar yapmaktı. Bir gün, parıldayan deniz otlarından ve pırıl pırıl taşlardan bir tekne yapmaya karar verdi. Buna "Kıkır-Baloncuk Teknesi" adını verdi çünkü ilerlerken tatlı tatlı kıkırdıyor gibi ses çıkarıyordu! Teknesi hazırdı, kocaman gözleri heyecanla parlıyordu.

Teknesiyle yavaşça süzülürken, çekingen bir denizatı olan Pıtırcık'ı gördü. Pıtırcık'ın antenleri üzgün üzgün sallanıyordu. "Ne oldu Pıtırcık?" diye sordu Lulu. Pıtırcık fısıldadı, "En sevdiğim pırıl pırıl taşım, o karanlık yosunların içine düştü. Ama orası çok ürkütücü!" Lulu da o karanlık yere bakınca biraz ürperdi ama Pıtırcık'ın üzgün suratını görünce cesur olmaya karar verdi.

Lulu, Kıkır-Baloncuk Teknesi'ne bindi. Tekne 'kıkır kıkır' diye sesler çıkararak ilerledi. Karanlık yosunların yanına yaklaştıkça Lulu'nun yüzgeci biraz titredi. Ama Pıtırcık için, arkadaşı için bunu yapmalıydı! Teknesiyle yosunların arasına daldı. O da ne! Yosunların arkasında pırıl pırıl parlayan bir taş buldu! Hatta yanında, daha önce hiç görmedikleri, tatlı tatlı ışık saçan minik çiçekler vardı.

Lulu, Pıtırcık'ın pırıl pırıl taşını ona geri verdi. Pıtırcık çok mutlu oldu, antenleri sevinçle havada dans ediyordu. Lulu da hem taşını bulduğu için hem de karanlık yere girmeye cesaret ettiği için çok gururluydu. Yeni keşfettikleri ışıklı çiçekleri Pıtırcık'a gösterdi. İkisi de çok sevindiler.

Güneşin ılık ışıkları denizin dibine vururken, Lulu ve Pıtırcık, Kıkır-Baloncuk Teknesi'nin yanında gülen yüzlerle oturuyorlardı. Lulu, cesur olmanın ne kadar güzel bir his olduğunu anlamıştı. Birlikte daha nice maceralar yaşayacaklardı. Deniz altı dünyası, dostlukları ve keşifleriyle her zaman güvenli ve neşeliydi.